Toplulukta çalmak, bireysel icradan farklı bir dinleme ve denge becerisi gerektirir.
İcracı kendi sesini değil, topluluğun bütününü dinleyerek kendi yerini bulur. Bu dinleme becerisi zamanla gelişir.
Solo icradaki gürlük ve süsleme yoğunluğu topluluk içinde aynı ölçüde kullanılmaz. Solo alışkanlıkları toplulukta uyarlanır.
Ezgiyi taşıyan çalgı öne çıkar, diğerleri geri çekilerek zemin oluşturur. Bu ayrım prova sırasında belirlenir. Bu denge topluluk sesini dengeli tutar.
Bu denge kararları provada alınır ve sahnede değiştirilmez.
Türk müziği topluluklarında ezgi çoğunlukla bütün çalgılar tarafından birlikte çalınır. Bu biçime birlikte icra denir. Bu gelenek Türk müziğine özgüdür.
Bu icra biçiminde süslemelerin ortaklaştırılması ses birliğini sağlar.
Süslemeler ortaklaştırılmadığında topluluk sesi dağınık ve bulanık duyulur. Ortaklaştırma prova sırasında kararlaştırılır.
Giriş noktaları önceden belirlenir ve bekleme ölçüleri sayılarak takip edilir. Bekleme ölçüleri notaya yazılır.
Tempo ritim çalgısından alınır ve bireysel hızlanma eğilimi bilinçli olarak bastırılır. Eğilim çoğunlukla hızlı bölümlerde görülür.
Derslerimizde topluluk çalışması uygun düzeye gelen öğrenciler için düzenli provalarla kurulur. Provalar haftada bir yapılır.