Türk müziği ses dizgesi, oktavı batı müziğinden farklı biçimde bölerek daha ince perde farkları tanımlar.
Bu ince farklara koma denir ve bir tam ses dokuz komaya bölünerek adlandırılır. Bu bölümleme kuramda ayrıntılı olarak tanımlanır.
Perdesiz sap, bu komalı seslerin çalınabilmesini sağlayan yapısal özelliktir. Bu yapı makam icrasını mümkün kılar.
Koma farkları kuramla öğrenilmez; kulakla ve usta icraları dinlenerek oturtulur.
Türk müziği notasında dört ayrı diyez ve dört ayrı bemol işareti kullanılır. İşaretler bir, dört, beş ve sekiz komayı gösterir.
Her işaret farklı sayıda komalık bir değişimi gösterir ve ayrı bir parmak yeri gerektirir.
Aynı perde, içinde bulunduğu makama göre çok küçük farklarla değişebilir. Parmak yeri her makamda yeniden oturur.
Bu esneklik perdesiz çalgıların en belirgin anlatım gücünü oluşturur. Esneklik yöre tavrında da kullanılır.
Başlangıçta yaygın makamların perdeleri dinlenerek ve taklit edilerek yerleştirilir.
Kayıt dinleme ödevleri bu çalışmanın ayrılmaz parçasıdır ve her hafta verilir. Ödevler ders içinde birlikte dinlenir.
Derslerimizde komalı perdeler dinleme ve taklit yoluyla, kuramla desteklenerek öğretilir.