Perdesiz bir çalgıda sesin yerini denetleyen tek araç kulaktır ve bu yüzden kulak eğitimi ertelenemez. Eğitim dört başlıkta ele alınır: perde tanıma, aralık tanıma, ritim duyusu ve ezgi belleği. Perde tanıma, bir sesin akort edilmiş açık tele göre nerede durduğunu ayırt etmekle başlar.
Açık tel sabit bir ölçü sunduğu için sapma anında duyulur ve düzeltilebilir. Bu karşılaştırma her ses için yinelenir.
Aralık tanıma, iki ses arasındaki uzaklığı duyarak adlandırabilmektir ve kalıplarla öğrenilir. Ritim duyusu, duyulan bir kalıbı tekrarlayabilme ve yazabilme becerisi olarak ele alınır. Ezgi belleği ise duyulan bir ezgiyi akılda tutabilme ve yeniden üretebilme yetisidir.
Halk müziği geleneğinde aktarımın büyük bölümü bu bellek üzerinden yürümüştür. Bellek dinleme yoluyla güçlenir.
Alıştırmalar kısa tutulur; her derste beş ile on dakikalık bir bölüm bu çalışmaya ayrılır.
Uzun ve yoğun kulak çalışması dikkati dağıtır ve öğrenmeyi verimsiz duruma getirir. Bölüm dersin başına yerleştirilir.
Derslerimizde kulak eğitimi her derste kısa bölümler hâlinde ve dağara bağlı olarak sürdürülür.